Valkuilen van maatschappelijke verantwoord inkopen

  

Valkuilen:

  1. Milieuproblemen worden meestal niet opgelost maar verschoven naar nadere delen van de afzetketen of andere regio's. Hetzelfde geldt voor economische en sociaal-ethische aspecten.
  2. Duurzaamheid is meer dan de vervuiling van het milieu en omvat ook de vraagstukken van de uitputting van natuurlijke hulpbronnen, de rechtvaardige verdeling van de welvaart tussen landen, de gelijkberechtiging van personen, de gelijke economische kansen en de rechten van de komende generaties om ook in hun levensbehoeften te voorzien.
  3. Veel van de gepubliceerde sets met criteria zijn ontoereikend voor een goede beoordeling.
  4. Veel oplossingen zijn schijnoplossingen
Biobrandstoffen lijken een aardig alternatief voor
 fossiele brandstoffen maar dat kan ten kosten gaan van de
 productie van voedsel of van het tropische regenwoud.		  

Compensatie van CO2 emissies door aankoop van
rechten in herbebossingsprogramma's is niet mogelijk
omdat herbebossing is bestemd op het herstel van de
schade van eerdere boomkap. Je kunt iets niet twee maal verkopen

 
Als er 100 duurzaamheidcriteria bestaan zijn er waarschijnlijk
maar 5 relevant voor uw situatie. De overige 95 leiden de aandacht af
van de hoofdzaken en werken contraproductief.		  

Er is veel ervaring opgedaan in de meting en waardering van
milieu-effecten, maar nog weinig in economische en ethische criteria.
Daarom lijkt de aandacht voor de laatste te verdwijnen.

 
 

Door de aanbieding van geld of gratis diensten raakt
de betreffende markt verstoord zodat de aanbieders op deze
oorspronkelijke markten door concurrentievervalsing schade leiden
(marktverstoring is een maatschappelijk delict)

 

  

Preferentie voor Max Havelaar koffie zou kunnen leiden
tot een verstoring van de markt waardoor de andere koffieboeren
nog minder geld voor hun koffie krijgen.

 

 

Terug
januari 2007